De Via Mezzocannone is een straat in het historische centrum van Napels. Deze straat vormt de verbinding tussen het Piazza San Domenico Maggiore en het Piazzetto Nilo en de Corso Umberto I. De straat heeft een lengte van iets minder dan een halve kilometer. Een groot deel van de straat wordt in beslag genomen door universiteitsgebouwen, waarvan sommige ook kleine wetenschappelijke museumpjes hebben.
Via Mezzocannone Napels
Geschiedenis en beschrijving

De Via Mezzocannone heeft zijn naam te danken aan een fontein die ooit halverwege de straat stond. Deze fontein was gemaakt van de vulkanische steensoort piperno, die gekenmerkt wordt door een lichtgrijze kleur met donderdere aderen. De fontein was in de 15e eeuw in opdracht van de Koning van Napels Alfonso II gebouwd om er zijn paarden te drenken. De fontein beschikte over een buis (cannone) die korter dan gebruikelijk was en dus mezzo (half) genoemd werd. De zelf fontein is later in stukken gehakt.
Er bestaat ook een andere verklaring voor de naam. De lokale meeteenheid voor watercapaciteit was de canna, en de fontein zou precies een halve canna hebben kunnen bevatten.
Tot de zogeheten Risanamento (eind 19e eeuw) stond de Via Mezzocannone slecht bekend. Het was de straat van de stoffenververijen en het afvalwater werd naar de straat zelf afgevoerd, zodat deze vrijwel onbegaanbaar was. De Risanamento, waarbij hele wijken platgegooid en opnieuw opgebouwd werden, was de reactie op een cholera-epidemie.
Bij de Risanamento werden de gebouwen aan de rechterkant door universiteitsgebouwen vervangen. Aan de andere kant werd de straat breder gemaakt en werden woningen geconstrueerd. Een van de bekendste gebouwen is het Palazzo Salluzzo di Corigliano.
De straat loopt door de wijken Porto en San Giuseppe.
Openbaar vervoer
De Via Mezzocannone begint op 10 minturen lopen van het centrale station en het Piazza Garibaldi.