Calatafimi Segesta is een stad van ongeveer zevenduizend inwoners in de provincie Trapani op Sicilië. De gemeente, die vooral van de landbouw en het toerisme afhankelijk is, ligt op een heuvel aan de oostkant van de provincie. Voor de naamsverandering in 1997 heette de stad eenvoudigweg Calatafimi. De grootste attractie van de stad is Segesta, waar ruïnes van de oude Griekse stad te zien zijn.
Alles over Calatafimi Segesta
Bezienswaardigheden

Borgo
Het oorspronkelijke historische centrum van de stad wordt Borgo (in het lokale dialect Lu Burgu) genoemd. Het wordt gekenmerkt door een wirwar van smalle straatjes, doodlopende steegjes, trappen en pittoreske binnenplaatsen. De middeleeuwse huizen zijn klein, maar helaas vaak onbewoond omdat de bevolking naar modernere wijken verhuisd is.
Segesta

De belangrijkste bezienswaardigheid wordt gevormd door de ruïnes van de oude stad Segesta. De grootste trekpleisters zijn de Dorische Tempel uit de 5e eeuw voor Christus en het Griekse Theater.
Kerken
De moederkerk is San Silvestro Papa Kerk. Ze is in de 12e eeuw gebouwd en in de 16e eeuw vergroot.
De San Michele Kerk is in de 16e eeuw geheel verbouwd. Hoogtepunt is een 14e eeuws kruisbeeld.
Andere kerken zijn de de Santa Caterina Kerk, die in 1721 verbouwd is en de in de 18e eeuw verbouwde Chiesa del Crocifisso. Deze laatste wordt tot de mooiste kerken van het eiland gerekend.
Santissimo Crocifisso Kerk
De Santissimo Crocifisso Kerk in Calatafimi Segesta is tussen 1741 en 1759 geheel verbouwd en wordt tot de mooiste kerken van Sicilië gerekend. De architect Giovanni B. Amico gaf de nieuwe kerk een strikt neo-klassiek uiterlijk, al zijn er nog wel enige barokke versieringen te zien. Hoogtepunten zijn de fresco’s van de hand van Mercurio en Norrito, het marmeren Altare del Crocifisso en het vergulde sierpleisterwerk. (Adres: Via Oberdan, 1)
Chiesa Madre
De 15e eeuwse moederkerk van Calatafimi Segesta is aan San Silvestro Papa gewijd en is een van de oudste kerken van de stad. De kerk, die uit drie schepen bestaat, is in een Renaissance stijl opgetrokken. Het vergulde sierpleisterwerk is echter barok. De grootste attractie van deze pas gerestaureerde kerk is de marmeren poliptiek bij het hoofdaltaar. Deze is tussen 1509 en 1512 door Berrettaro en Mancino vervaardigd. (Adres: Via Trieste, 2)
Chiesa del Carmine
De Chiesa del Carmine is gedurende de Normandische overheersing gebouwd en werd later bij het in 1430 gestichte Karmelietenklooster gevoegd. Opvallend is de half-ronde Byzantijnse koepel, die op hoeknissen rust. De grootste trekpleister van deze kerk was een laat-Byzantijnse “Madonna met Kind”, maar die is ondertussen naar de Chiesa Madre overgebracht. (Adres: Via Macaddino)
Chiesa del Purgatorio
De Chiesa del Purgatorio is in 1627 door de gelijknamige broederschap gesticht. Het exterieur van de kerk is buitengewoon sober. Het interieur bestaat uit een enkel schip, met een weerszijden drie zijkapellen. Volgens een inscriptie op het hoofdgestel van de apsis is deze in 1775 van versieringen voorzien. Vroeger bevond zich bij het hoofdaltaar een schildering dat de “Communie der Heiligen” verbeeldde. (Adres: Via Garibaldi)
San Francesco Kerk
De San Francesco Kerk is waarschijnlijk in de 13e eeuw gebouwd. Waarschijnlijk werd ze in 1529 door de Franciskaners aan de Broederschap van Sant’Antonio Abate overgedaan. In 1544 kwam de kerk opnieuw in Franciskaner handen. Zij lieten de kerk in 1556 vergroten door de ruimte achter het koor, met de grote half-ronde bogen, te bouwen. Halverwege de 18e eeuw werd de kerk verbouwd en werden er ook schilderijen en houten standbeelden toegevoegd. Een voorbeeld van de laatste is de “Addolorata” op het hoofdaltaar. Het Klooster dat vroeger bij de San Francesco Kerk hoorde stamt uit 1543. Het werd later tot publiek school omgebouwd en is tegenwoordig de zetel van het Museo Etno-Antropologico. (Adres: Cortile Avvocato Antonio Colombo)
San Giuliano Kerk
De 16e eeuwse San Giuliano Kerk was oorspronkelijk veel kleiner dan de huidige versie. In de 17e eeuw was het de zetel van de Confraternita dei Morti (“Broederschap der Doden”). De uitbreiding vond in 1676 plaats. Na in het begin van de 19e eeuw gerestaureerd te zijn werd de kerk zwaar beschadigd bij de aardbeving van 1968. In 1979 werd ze opnieuw geopend. De façade wordt door met heilige motieven bewerkte ruiten. (Adres: Piazza Cangemi)
San Michele Kerk
De belangrijkste bezienswaardigheden in de San Michele Kerk zijn een kruisbeeld uit de 15e eeuw, een wijwatervat uit de 16e eeuw en een houten “Santa Lucia” uit dezelfde periode. De “San Michele” stamt uit 1499. (Adres: Piazza Plebiscito)
Sant’Isidoro Kerk
De stichting van de Sant’Isidoro Kerk vond in 1626 plaats. Deze kerk is gewijd aan de patroonheilige van de stad. In 1672 nam de Broederschap van Maria SS. degli Agonizzanti haar intrek in het gebouw. De huidige façade, met een reliëf van Sant’Isidoro in de architraaf, is het resultaat van een restauratie in 1944. Sinds de aardbeving van 1968 is de Sant’Isidoro Kerk niet meer toegankelijk.
Chiesa Maria Santissima Immacolata
De Santa Maria Santissima Immacolata Kerk wordt door de inwoners, aangezien het de laatst gebouwde grote kerk in de stad is, meestal Chiesa Nuova genoemd. Deze “Nieuwe Kerk” is in 1779 gesticht. Het rusthuis voor bejaarde geestelijken dat ernaast gebouwd had moeten worden is nooit verwezenlijkt. De inwijding vond pas in 1852 plaats. Na de aardbeving van 1968 werd de kerk pas tien jaar later opnieuw opengesteld. Ze bestaat uit een enkel schip en is eenvoudig versierd. (Adres: Via Fratelli Bandiera)
Museums
De belangrijkste trekpleisters van het Museo Civico (“Stadsmuseum”) van Calatafimi-Segesta zijn afkomstig van opgravingen uit de oude stad Senesta. Het Museo Etno-Antropologico zetelt in het voormalige San Francesco Klooster en belicht de lokale tradities.
Museo Civico (Stadsmuseum)
De belangrijkste trekpleisters van het Museo Civico (“Stadsmuseum”) van Calatafimi-Segesta zijn afkomstig uit de oude stad Senesta. Hoogtepunten zijn twee planken in de vorm van een scheepsboeg uit het huis van een navarch (de commandant van een Griekse vloot) uit de 2e eeuw voor Christus en een kapiteel uit de 1e eeuw voor Christus die van het plein afkomstig was. Uit de Griekse tijd, tussen de 3e en 2e eeuw voor Christus, is een sculptuur van een Sater en een Mainade te bewonderen. Ook worden er projectielen van een catapult tentoongesteld. (Via Tiro a Segno, 100)
Museo Etno-Antropologico
Het voormalige San Francesco Klooster is sinds een aantal jaren de zetel van het Museo Etno-Antropologico. In de eerste zaal zijn oude landbouwwerktuigen te zien. De tweede zaal belicht werktuigen en andere objecten die in het dagelijkse leven gebruikt werden. In de derde ruimte zijn werktuigen te zien die tegenwoordig niet meer gebruikt worden en de laatste zaal is aan het tijdperk van Garibaldi gewijd.
Monumenten
Sacrario di Pianto Romano
Het Sacrario di Pianto Romano is een monument ter herinnering aan de Slag van Calatafimi op 15 Mei 1860. Het door Erneste Basile ontworpen monument is in 1892 ingewijd. Binnen het monument is een ossuarium, waar de stoffelijke overblijfselen van de slachtoffers van deze veldslag bewaard worden, samen met andere relikwieën. Het monument staat buiten de bebouwde kom op de heuvel waar het gevecht zich afspeelde. Het heeft de vorm van een obelisk. (Adres: Strada Provinciale 61)
Historische gebouwen
Castello Eufemio
Volgens de overlevering is het Eufemio Kasteel tegen het begin van de 13e eeuw gebouwd. Het staat op de ruïnes van een ouder kasteel. Het is rond deze oudere burcht dat de oorspronkelijke nederzetting zich ontwikkeld heeft. Totdat Calatafimi staatseigendom werd was dit de zetel van het stadsbestuur. In 1868, nadat de gevangenis van het kasteel naar de stad verhuisd was, raakte het gebouw in verval. (Adres: Belvedere Francesco Vivona)
Gemeentehuis (Municipio)
Het paleis waar het Gemeentehuis van de stad gevestigd is staat naast de 16e eeuwse San Giacomo Kerk. (Adres: Piazza Cangemi).
Toeristeninformatie
Het Ufficio Informazioni Turistiche is aan de Corso Vittorio Emanuele, 16 (tel. 0924 954680).
Geschiedenis
Calatafimi Segesta is in de Arabische tijd rond het Byzantijnse Castrum Phimes kasteel ontstaan. De naam is dan ook een verbastering van het Arabische qal’ at fimi, hetgeen “Rots van Eufemio” betekent.
In de 14e eeuw, toen het Huis van Aragon het slot liet verbouwen en stadsmuren rond de burcht aan liet leggen, breidde de stad haar macht uit.
Vroeger bevond zich de oude stad Segesta zich op het grondgebied van de stad. Deze door de Elymiërs gestichte stad kende nadat ze door de Romeinen veroverd was een langdurige periode van welstand. Dit duurde tot de 5e eeuw, toen eerst de vandalen en later de Arabieren de stad met de grond gelijk maakten.
Tot 1336 hoorde Calatafimi aan de staat toe. Hierna kwam de gemeente in handen van de graven van Modica, de Speciale en, tegen het einde van de 15e eeuw, de familie Aiutamicristo.
Op 15 Mei 1860 vond er een veldslag tussen de troepen van Garibaldi en de Bourbons plaats, die door de eerste werd gewonnen.