Alessandria is hoofdstad van de provincie van dezelfde naam en tweede stad van de regio Piemonte. De stad heeft ongeveer 100 duizend inwoners en bevindt zich tussen de rivieren de Tanaro en de Bormida.
Alles over Alessandria
Nuttige informatie

Regio: Piemonte. Provincie: Alessandria. Het VVV van Alessandria heet I.A.T. (Informazioni e Accoglienza Turistica) en bevindt zich onder de arcade van het Palazzo Comunale (Piazza della Libertà). Openingstijden: maandag, woensdag en vrijdag van 09.30 tot 12.30; dinsdag en donderdag van 09.30 tot 12.30 en van 144.30 tot 17.30 uur. Tel.: +39 0131234794.
Met de auto/openbaar vervoer
Met de Auto
Alessandria ligt langs de A21/E70 tussen Torino en Brescia en langs de A26/E25 die Ivrea met de kust verbindt.
Openbaar Vervoer
- Trein: Het adres van het centrale station van de stad is Stazione ferroviaria Piazzale Curiel, 8 – Alessandria. De stad bevindt zich op de Torino-Genova lijn. Ook zijn er direkte treinverindingen met o.a. Piacenza, Pavia en Novara.
- Bus: De maatschappij ARFEA verzorgt buslijnen naar andere steden binnen de provincie Alessandria.
- Vliegveld: Het Massimo Bovone Vliegveld van Alessandria is niet voor lijnvluchten bestemd. Het dichtstbijzijnde vliegveld is dat van Torino Caselle.
Openbaar Vervoer binnen de stad
De lokale busmaatschappij heet ATM. Een gewoon kaartje is 90 minuten geldig vanaf het moment van stempelen en kost 1,30 Euro bij verkooppunten en 2,00 Euro wanneer U het op de bus zelf koopt. Er is een informatiepunt binnen het centrale station: Punto ATM – Piazza Curiel (Tel.: +39 013262499).
Bezienswaardigheden
De belangrijkste bezienswaardigheden van Alessandria stammen uit de middeleeuwen en de Renaissance tijd. Het kasteel van de stad is erg goed bewaard gebleven. Speciale aandacht verdient het Borsalino Museum, dat gewijd is aan een hoed die Alessandria op de mode-landkaart geplaats heeft. De bekendste en mooiste kerk van de stad is de in de 14e eeuw gebouwde Santa Maria del Carmine Kerk.
Kerken

De Santa Maria del Carmine Kerk is één van de bekendste en mooiste kerken van Alessandria. Ze is in de 14e eeuw gebouwd. De huidige aanblik is het resultaat van een restauratie die halverwege de 19e eeuw begon en bijna 100 jaar duurde.
De Dom van Alessandria: De façade van de kerk stat uit de 19e eeuw. De mooie koepel is versierd met standbeelden die de steden van de Lega Lombarda verbeelden.
De Santa Maria di Castello Kerk is de oudste kerk van Alessandria en heeft een veelbewogen geschiedenis achter de rug.
De Santi Alessandro e Carlo Kerk deed in het begin van de 19e eeuw een aantal jaen dienst als Kathedraal van Alessandria.
De Santi Stefano en Martino Kerk is in de 18e eeuw gebouwd. Hoogtepunt in deze kerk is een verguld houten Mariabeeldje.
Voormalige San Francesco Kerk: Deze 13e eeuwse kerk is nu eigendom van de staat, maar werd al eeuwenlang niet meer als kerk, maar als militair ziekenhuis, gebruikt.
De San Giovannino Kerk bevindt zich in de hoofdstraat van Alessandria de Corso Roma. Het interieur wordt opgeluisterd met mooie houten beeldhouwwerken.
San Giacomo della Vittoria Kerk:
Santi Sebastiano en Dalmazzo Kerk: In de Via San Dalmazzo, op de plek waar oorspronkelijk een aan deze heilige gewijde kerk stond. In 1741 verbouwd door de Benediktijnen, in 1833 toevertrouwd aan de Broederschap van San Sebastiano. Vanaf het einde van de 19e eeuw werd ze een tijdje niet als kerk gebruikt om in 1955 opnieuw geopend te worden door de nonnen van de Apostelen van het Heilige Hart.
De San Rocco Kerk bestaat sinds de 19e eeuw onder deze naam, maar is de voortzetting van het door de Orde der Umiliati gebouwde Giovanni dei Capucci complex.
Beata Vergine di Monserrato Kerk
Historische gebouwen
Het Palazzo del Municipio is, met onderbrekingen, tussen de 18e en 19e eeuw gebouwd. Hoogtepunten zijn de drie enorme klokken en de (oorspronkelijk uit de 9e eeuw stammende) windhaan.
Palazzo Cuttica di Cassine: Dit paleis uit de 18e eeuw is gebouwd door een familie die tot de adelstand behoorde en wordt tegenwoordig gebruikt als zetel van het Museo Civico van de stad.
Palatium Vetus: Gebouwd in de 12e eeuw, toen ook de stad gesticht werd, is dit paleis door de eeuwen heen vrijwel altijd het politieke en administratieve centrum van Alessandria geweest.
Het Palazzo Guasco was ooit de zetel van het eerste theater van de stad en huisvestigt tegenwoordig (o.a.) een moderne kunstgalerij.
Teatro delle Scienze: Het natuurhistorisch museum wordt gecombineerd met het Planetarium van de stad.
De Cittadella, het oude kasteel van van de stad is één van de best bewaard gebleven kastelen uit de tijd.
Palazzo Ghilini: Dit door de familie Ghilini gebouwde paleis zou het later onder de Savoye’s tot Koninkijk Paleis schoppen.
Palazzo Inviziati: Gebouwd tegen het einde van de 15e eeuw, als residentie voor de Inviziati familie. Vaak van eigenaar veranderd tot Bisschop Guarnero Trotti Bentivoglio het aanschafte en er de Bisschoppelijke zetel van maakte. In 1670 liet Bisschop Carlo Ciceri het paleis vergroten en in de 19e eeuw vonden nog meer verbouwingen plaats. De zalen op de begane grond worden ekenmerkt door schitterende plafonds (Via Vescovado).
Museums
Het Marenga Museum is gewijd aan de Slag om Marenga, een belangrijke gebeurtenis in de geschiedenis van de streek. Het is gehuisvestigd in de Villa Cataldi.
Het Borsalino Museum is gewijd aan de in 1857 door Giuseppe Borsalino ontworpen hoed, waar zelfs een film naar vernoemd is.
Het Museo del Ferro is, zoals de naam aangeeft, aan alles wat met ijzer te maken heeft gewijd.
Het Museo Etnografico “C’era una Volta” (oftewel het “Er Was Eens” Museum) toont scènes uit het boerenleven in de 19e en 20e eeuw.
In het Stadsmuseum, dat in 1885 gesticht is, zijn kunstwerken te zien die uit de 15e tot de 18e eeuw stammen en uit kerken en privé-verzamelingen afkomstig zijn.
Het Antiquarium di Villa del Foro (Via Oviglio, 10) bevindt zich bij de opgravingen van het antieke Romeinse Forum Fulvii, dat uit de periode tussen de 2e eeuw vòòr en de 3e eeuw na Chr. stamt). De verzameling begint in het Neolithicum en eindigt met de keramiek en glas- en metaalbewerking in de Romeinse tijd.
Overige attracties
Arco di Trionfo: Deze triomfboog bevindt zich aan het einde van de Via Dante. De boog is in 1768 opgetrokken ter ere van het bezoek aan de stad van de toenmalige Koning van Sardegna, Vittorio Amedeo III. De ontwerper was Giuseppe Caselli.
De Kamers van Arthur (Stanze di Artù) tonen een aantal fresco’s uit de 14e eeuw, die in 1971 in de ontvangstzaal van de Torre Pio V van Frugarolo ontdekt werden.
Een korte geschiedenis van Alessandria
Stichting en vroege geschiedenis
Alessandria was al bewoond ten tijde van de nieuwe steentijd (ongeveer 11 duizend jaar voor Chr.). De inwoners waren toendertijd en mengelmoes van verschillende volkeren waaronder de Galliërs, de Kelten, de Liguriërs en de Etrusken.
Na eerst door de Romeinen en later door de Lombarden bezet te zijn geweest, was de streek vanaf het begin van de Middeleeuwen in handen van de Monferrato’s, die er 7 eeuwen lang de macht zouden uitoefenen.
Middeleeuwen
Tussen de jaren 700 en 1000 na Chr. was de streek dunbevolkt. Er waren wat kleine dorpen op plekken waar vroeger al nederzettingen geweest waren. Men leefde vooral van de agricultuur, de jacht en de visvangst. Ook werd er handel gedreven met de omringende streken en met name met de Liguriërs.
Alessandria zelf was toen dankzij de gunstige ligging al een redelijk belangrijke plaats.
21 April 1168 was een belangrijk datum voor de stad, aangezien men op die dag een aantal gemeenten samenvoegde om Alessandria te vormen. Plaats van handeling was het kasteel van Rovereto en het gebeurde allemaal in opdracht van Paus Alexander III Bandinelli, die op deze wijze een soort bolwerk tegen de Barbarossa’s en tegen Genoa probeerde te creëren met als doel de handel langs de Romeinse wegen naar het noorden te beschermen.
Tussen 1174 en 1175 werd een aanval door Barbarossa weerstaan, met enige hulp van Genoa, de Lega Lombarda en de Paus.
In 1183, na de Vrede van Costanza, heette de stad korte tijd Cesarea (op keizerlijk bevel).
In 1198 werd Alessandria een vrijstad en vrijwel de hele 13e eeuw werd gekenmerkt door economische vooruitgang, die o.a. leidde tot de bouw van het Palazzo del Pretorio (het huidige Palatium Vetus). Een deel van de welvaart kwam door de activiteiten van de Orde der Umiliati, monniken die in de garenhandel werkzaam waren.
Hierna kwam Alessandria in verschillende handen (de Visconti, de Sforza), vooraleer, alhoewel administratief in grote mate onafhankelijk, deel uit te gaan maken van het Hertogdom Milaan.
Na de middeleeuwen
In 1535 kwam Milaan (en dus ook Alessandria) onder Spanje, wat tot 1706 zou duren. Ondanks administratieve onbekwaamheid ontwikkelde de stad zich gedurende deze tijd gestadig verder tot handelscentrum en tot militaire basis.
In 1706 werden de Spanjaarden door de troepen van Savoye verjaagd en in 1713, bij de Vrede van Utrecht, kwam Alessandria officiëel in handen van dit Koningshuis. Eeen periode van grote voorspoed volgde en de stad werd heringedeeld, het oude centrum platgegooid en de zeshoekige Cittadella gebouwd (1728).
In 1796 werd Vittorio Amedeo III door Napoleon verslagen en in 1802 werd Alessandria bij Frankrijk gevoegd. In 1814 werd de stad overwonnen door de Oostenrijkers en kwam het weer terug in handen van de Savoye, waarna het deel uit ging maken van heet Koninkrijk Sardinië.
Na de eenwording van Italië werd Alessandria provincie-hoofdstad. De industrie ontwikkelde zich verder en tegen het einde van de 19e eeuw werden de sloppenwijken met de grond gelijk gemaakt en de stadsmuren gesloopt.
Het grootste succesverhaal van Alessandria was de hoedenmakerij van Giuseppe Borsalino en in 2006 is er in de stad zelfs een aan deze beroemde hoed gewijd museum geopend.