Het Palazzo dei Normanni in Palermo is de oudste koninklijke residentie in Europa. Het paleis staat op de UNESCO Werelderfgoedlijst en is de huidige provinciezetel. De grootste trekpleister is de Cappella Palatina.
Palazzo dei Normanni Palermo en de Cappella Palatina
Adres, openingstijden en toegangsprijs

Adres: Piazza del Parlamento, 1 – Palermo. De toeristeningang is echter aan het Piazza Indipendenza. Telefoon: 091 7055611. Openingstijden:
Maandag t/m zaterdag van 08.30 tot 16.30 uur; zondag van 08.30 tot 12.30 uur. Toegangsprijs: 19 euro; leeftijd 18-25 jaar: 17 euro; 65-plussers: 15,50 euro; leeftijd 14-17 jaar: 11 euro.
Het ticket omvat de Cappella Palatina, Appartamenti Reali, Koninklijke tuinen, Archeologische zone en de tentoonstelling. (Op dinsdag, woensdag en donderdag, wanneer de Koninklijke Appartementen niet bezocht kunnen worden, is de toegangsprijs 15,50 euro; leeftijd 18-25 en 65+: 13,50 euro; leeftijd 14-17: 9 euro.
Op zondag is de Cappella Palatina vaak gesloten tussen 09.30 en 11.30 uur).
De Cappella Palatina is gesloten op 1 januari en 25 december.
Geschiedenis en beschrijving
In het verleden deed het Palazzo dei Normanni dienst als woonst van de hoofden van het Koninkrijk van de Twee Siciliës en later als keizerlijke zetel van Frederik II en Corrado IV.
Het is gebouwd op de plek waar de eerste nederzettingen die tot de stichting van de stad leidden zich bevonden. Dit valt af te leiden uit onder het paleis gevonden resten.
De westelijke vleugel van het gebouw wordt door het Italiaanse leger gebruikt.
Cappella Palatina

De grootste trekpleister is de in 1132 gebouwde en in 1140 ingewijde Cappella Palatina op de eerste verdieping. Deze kapel is eigenlijk een uit drie verdiepingen bestaande, aan de apostel Paulus gewijde, basilica. Hij is in opdracht van Ruggero II gebouwd om als kerk van de koninklijke familie te dienen. De koepel, het dwarsschip en de apsis zijn met Byzantijnse mozaïeken versierd. Deze verbeelden “Christus Pantocrator”, de “Evangelisten” en verschillende gebeurtenissen uit de Bijbel. De Galleria Palatina was, na de aardbeving van 2002, zes jaar lang niet teogankelijk.
Geschiedenis
De Cappella Palatina is tussen 1130 en 1132, tijdens de heerschappij van Ruggero, gebouwd. Het was toen de kapel van het Koninklijke Paleis.
In 1132 werd de kapel gewijd aan de Heiligen Petrus en Paulus. Met het verstrijken van de tijd werd Paulus echter vergeten en kwam de kerk eenvoudig San Pietro te heten.
Het rechterschip is nog steeds versierd met episodes uit het leven van de heilige Paulus, terwijl de decoraties van het linkerschip gebeurtenissen uit het leven van Sint Pieter belichten.
De kapel is een goed gelukte poging van de Normandische koningen om de Christelijke cultuur te doen samensmelten met de bestaande en meer uitbundige versieringen van de Arabische wereld.
De kapel is geheel bedekt met een door Byzantijnse meesters uitgevoerde mozaïeken versiering. Christus Pantokrator is in het midden van de koepel afgebeeld. Hij wordt geflankeerd door een aantal engelen en aartsengelen.
De kerk heeft drie schepen, die door twee rijen van vijf grijs-granieten Egyptische zuilen gescheiden worden.
Het vloermozaïek toont steeds weerkerende, elkaar herhalende motieven. Het opvallendste deel van de vloer is het stuk onder de koepel, dat duidelijke Byzantijnse invloeden toont.
Het eveneens rijkelijk versierde plafond wordt gekenmerkt door stalagtieten en schilderingen in een Arabische stijl. Het bestaat uit twee rijen achthoekige stervormige cassetten. Deze sterren hebben geometrische figuren aan de binnenkant en antieke Arabische scriptuur aan de buitenkant.
Cortile Maqueda en Cortile della Fontana
Hoogtepunten zijn de Cortile Maqueda, met Renaissance loggia’s, en de Cortile della Fontana. Deze binnenplaatsen worden door monumentale trappen met elkaar verbonden.
Vanaf het centrale plein kan men de Santa Maria delle Grazie Kerk binnenlopen.
Hierboven zijn de koninklijke vertrekken, met de Zaal van Hercules, de Zaal van de Onderkoning, de Zaal der Winden en de Zaal van Pompeii.
Van de vier torens staan er nog maar twee in hun geheel overeind. Dit zijn de Torre Pisana en de Torre del Tesoro. Deze laatste wordt ook wel Torre Gioaria genoemd. De Sala Ruggero is in de Torre Pisana en is eveneens met Byzantijnse mozaïeken versierd. Wat ongebruikelijk is is dat deze profane thema’s hebben. Van de Torre Greca is weinig overgebleven.
Sale Duca di Montalto
Een deel van de kelder van het paleis wordt in beslag genomen door de Sale Duca di Montalto. Dit was oorspronkelijk een munitieopslagplaats, maar toen de Bourbons het paleis overnamen werd het tot een stal omgebouwd. Tegenwoordig worden deze zalen als tentoonstellingsruimte gebruikt.
De kunstwerken die er te zien zijn stammen veelal uit de 19e en 20e eeuw. Vertegenwoordigde artiesten zijn onder andere Francesco Lojacono, Antonino Leto, Joan Mirò en Renato Guttuso.