Montepulciano ligt in een bosrijk gebied aan de oostkant van de provincie Siena. Het stadje heeft ongeveer vijftienduizend inwoners. De Etrusken woonden hier al in de 4e eeuw. De stad is vooral bekend vanwege de uitstekende Montepulciano DOCG wijn die er geproduceerd wordt.
Alles over Montepulciano
Nuttige informatie

Toeristeninformatie
Er is een Pro Loco VVV-kantoor in het Piazza Don Minzoni, 1 (tel. 0578 757341). Openingtijden: Van 09:00 tot 13:00 en van 14:00 tot 19:00; zondag enkel van 09:00 tot 13:00.
Met de auto/openbaar Vervoer
De belangrijkste wegen die naar de stad leiden zijn de Strada Provinciale SP146 di Chianciano (tussen Chiusi en San Quirico d’Orcia), de SP17 en de SP88.
Met de auto uit Rome: Neem de A1 in noordelijke richting en dan bij de afslag Chiusi de SP146. Uit Florence: Neem de A1 in zuidelijke richting en dan de SP146. Uit Siena: Neem de SR2 (Via Cassia) in zuidelijke richting en vanaf San Quirico d’Orcia de SP146.
Openbaar vervoer vanuit Rome en Florence: Neem de trein naar Chiusi-Chianciano Terme en stap dan over op de trein naar Montepulciano.
Geschiedenis
De geschiedenis van Montepulciano wordt grotendeels bepaald door de ligging. Het stadje bevindt zich op het kruispunt van de weg tussen Chiusi en Arezzo en die tussen de Valdorcia en Trasimeno.
De stad heeft een Etruskische oorsprong en zou volgens de overlevering door de koning van Chiusi, Porsenna, gesticht zijn.
In 715 werd het Poliziano Kasteel er gebouwd. De naam van het stadje is dan ook een verbastering van Monte Poliziano.
Later was het eerste eigendom van de Scialenghi familie en hierna van de uit Sarteano afkomstige Manenti‘s.
In de middeleeuwen was Montepulciano redelijk belangrijk aangezien het zich vaak op de grens tussen verschillende machtige steden (Orvieto, Perugia, Siena, Florence) bevond.
Vaak behield het stadje haar autonomie door zich aan één van deze grotere steden te verbinden.
In 1232 werd de verdedigingsmuur gesloopt. Nog in dezelfde eeuw werd er later een nieuwe, dubbel muur opgetrokken.
Vanaf 1390 maakte Montepulciano definitief deel uit van de Florentijnse Staat. In die tijd werden een aantal belangrijke publieke gebouwen opgetrokken. Wel raakte de stad veel van haar macht kwijtraakte.
In 1561 werd Montepulciano een bisschopszetel en kreeg zodoende ook stadsrechten.
Tegen het begin van de 17e eeuw was het stadje leengoed van Christine van Lotharingen (weduwe van Ferdinand I). Hierna kwam het weer in handen van het Groothertogdom en zou dit tot de eenwording van Italie blijven.
Het verval van de stad werd later zo groot dat de Groothertog van Toscane, Pietro Leopoldo, in de 18e eeuw naar middelen begon te zoeken om het eens indrukwekkende stadje haar verloren prestige terug te bezorgen.
In de 19e eeuw werd Montepulciano het administratieve centrum van de streek Valdichiana, wat tot een nieuwe bloeiperiode leidde.
Halverwege de 20e eeuw verhuisden veel landbouwers naar het noorden om in fabrieken te gaan werken en verloor Montepulciano opnieuw veel aan invloed.
Bezienswaardigheden
De hoofdstraat van Montepulciano wordt eenvoudigweg de Corso genoemd. In werkelijkheid zijn dit drie verschillende straten, die min of meer in elkaar overgaan. De Corso voert van het laagste deel van de stad naar het centrale plein Piazza Grande.
De poort aan het begin van de Corso is de Porta di Gracciani. Deze is in de 14e eeuw opgetrokken en een eeuw later door Sangallo verbouwd.
De Via Ricci is de belangrijkste winkelstraat.
De belangrijkste attracties van Montepulciano zijn de Kathedraal en de in de 16e eeuw door Antonio di Sangallo ontworpen San Biagio Kerk.
Kleinere kerken zijn de Sant’Agostino Kerk en de Santa Maria de’ Servi Kerk. De San Bernardo Kerk staat aan het Piazza Savonarola, links van de Zuil van Marzocco.
Historische gebouwen zijn het Palazzo Comunale (14e eeuw) en het Palazzo Nobili-Tarugi. Het Palazzo Avignonesi is door Vignola ontworpen. Net als het Palazzo Buccelli staat dit herenhuis uit de Renaissance aan de Corso. Het al genoemde Palazzo Comunale, het Palazzo Nobili-Tarugi, het Palazzo Contucci en het Palazzo del Capitano del Popolo staan alle aan het Piazza Grande.
Het Palazzo Neri-Orselli is de zetel van zowel de Pinacoteca Crociani als het Stedelijk Museum. Net als het Palazzo Ricci bevindt dit gebouw zich in de Via Ricci.
Bezienswaardigheden buiten de stadsmuren zijn het door de Medici gestichte Fortezza di Sangallo en de Sant’Agnese Kerk.
Natuurliefhebbers kunnen terecht bij het Lago di Montepulciano natuurreservaat.
Kathedraal
De Kathedraal van Montepulciano staat aan het Piazza Grande. Ze is in de 16e eeuw gebouwd en er zijn werken van de schilder Taddeo di Bartolo en de beeldhouwer Michelozzo te zien. De façade is nooit voltooid. Het Baptisterium is binnen de kathedraal zelf.
San Biagio Kerk
De San Biagio Kerk staat in een groen veld buiten de muren van de oude stad. Het door Antonio da Sangallo ontworpen gebouw heeft het vloerplan van een Grieks kruis.
Sant’Agostino Kerk
De façade van de Sant’Agostino Kerk is door Michelozzo ontworpen. Het interieur wordt opgeluisterd door werken van verschillende bekende Renaissance artiesten, waaronder Antonio il Pollaiolo. De toren bij de kerk wordt Torre di Pulcinella genoemd.
Sant’Agnese Kerk
De Sant’Agnese Kerk ligt buiten de stadsmuren van Montepulciano. De façade, met het originele Gotische portaal, is ontworpen door Viviani.
Palazzo Bucelli
In de kelder van het Palazzo Buccelli worden verschillende begrafenisurnen en Etruskische en Latijnse inscripties bewaard,
Evenementen
Een belangrijk festival is de traditionele Bravio delle Botti, waarbij de acht contrade (wijken) van de stad elkaar bestrijden. Hierbij rollen twee mannen samen een 80 kilo wegende ton over een parcours van 1700 meter naar het Piazza Grande (laatste zondag van augustus).
Eveneens in augustus wordt de Bruscello Poliziano gehouden, een soort van traditioneel straattheater, waarbij gebeurtenissen uit het leven van alledag cenraal staan.
Augustus is een drukke maand in Montepulciano. In het begin van de maand vindt de Cantiere Internazionale d’Arte plaats, een vooral aan muziek en theater gewijd festival.