De Via Santa Lucia in Napels is de hoofdstraat van wat ooit een enkel door vissers bewoonde volkswijk was. Dit dorp, bekend als Borgo Antico di Santa Lucia, maakt nu deel uit van de wijk San Ferdinando.
Via Santa Lucia Napels
Geschiedenis en beschrijving
De Via Santa Lucia loopt in noordelijke richting vanaf de brug naar het Castel dell’Ovo, en buigt dan af naar rechts, richting de Molosiglio Tuinen. De straat is vernoemd naar de 9e-eeuwse Santa Lucia-kerk.
Tot het einde van de 16e eeuw werd de straat gekenmerkt door de kleine huisjes van arme vissersfamilies. In die tijd liep de Via Santa Lucia nog langs het strand.
Tussen 1599 en 1620 probeerden verschillende onderkoningen de buurt meer presentabel te maken. Hun strategie bestonden onder andere uit het platgooien van de armoedigste krotten, het bouwen van een verdedigingsmuur langs het strand en het verwijderen van overbodige bouwwerken om zo het uitzicht vrij te maken.
De Spaanse onderkoning Gusmano di Olivares liet de oude, armoedige vissershuizen afbreken en liet wat nu Via Cesareo Console is (toen Via Guzmana) tussen zijn koninklijke residentie en de Borgo aanleggen.
De veranderingen maakten het gebied tot een populaire bestemming voor buitenlandse bezoekers aan de stad.
Tegen het midden van de 17e eeuw was de Via Santa Lucia bijna volledig volgebouwd, vooral aan de stadskant.
De situatie bleef hetzelfde tot de 19e eeuw. De stadskant van de straat werd bijna volledig in beslag genomen door huizen en hotels, terwijl de strandzijde één beschermende muur was, met af en toe een pad naar de zee.
In het begin van de 20e eeuw werd het gebied voor de Via Santa Lucia aan de zee onttrokken. Hierdoor liep de straat niet langer langs het strand en veranderde het karakter ervan. De kant die naar het strand gericht was, waar vroeger de verdedigingsmuur stond, werd ingenomen door grote herenhuizen. De stadzijde werd daarentegen een arbeiderswijk. De beroemde Pallonetto trap begint bij de Via Santa Lucia.