Gaiola is zowel de naam van twee van de kleinste eilanden voor de kust van Napels als van het onderwaterpark eromheen. Het beschermde zeepark werd in 2002 opgericht en strekt zich uit van het dorpje Marechiaro tot de baai van Trentaremi. Op de zeebodem van het onderwaterpark zijn ruïnes van de Villa van Pausilypon zichtbaar.
Gaiola Onderwaterpark Naples
Adres
Discesa Gaiola (Cala S. Basilio) – Napoli.
Telefoon
+39 081 2403235.
Toegangsprijs
Een bezoek aan het park is gratis, maar reserveren is verplicht. Je kunt reserveren voor 09:00 – 13:00 uur of voor 14:00 – 18:00 uur. Er mogen niet meer dan 200 mensen tegelijk naar binnen. Minderjarigen moeten worden begeleid door volwassenen. Reserveringen beginnen op zondag om 18:00 uur en gelden alleen voor de volgende week. Je kunt reserveren op de officiële site.
Openbaar vervoer
Neem metrolijn 2 naar Mergellina, gevolgd door een bus naar de halte Capo Posillipo. Loop via de Via Tito Lucrezio Caro naar Discesa Gaiola.
Geschiedenis en beschrijving

Het onderwaterpark Gaiola (Parco sommerso di Gaiola) is de naam van een beschermd zeegebied in de baai van Napels. Het 42 hectare grote beschermde gebied ontleent zijn naam aan twee gelijknamige eilandjes die op korte afstand van de kust van Posillipo oprijzen.
De eilanden worden gekenmerkt door een rotsachtige kustlijn en gele tufstenen kliffen, begroeid met mediterraan struikgewas. Een schilderachtige brug verbindt de twee eilanden.
Tussen de Romeinse ruïnes onder water kun je soorten zien als murenen, octopussen, zeebrasems en mediterrane regenboogbaarzen.
Villa van Pausylipon
Op de zeebodem zie je de overblijfselen van de keizerlijke Villa van Pausilypon, een weelderige, door Publio Vedio Pollione aan het begin van de 1e eeuw na Christus aan de kust gebouwde, villa. De villa is ondergedompeld als gevolg van een fenomeen dat Bradyseism heet, een langzame verzakking van de aardkorst veroorzaakt door het legen van een ondergrondse magmakamer.
De villa had vele functies. Het complex werd natuurlijk gebruikt voor vrijetijdsbesteding, maar er was ook een viskwekerij, waar zeebrasems, murenen en oesters werden gekweekt. Het was groot genoeg om een amfitheater te hebben dat plaats bood aan 2000 toeschouwers.
Na Pausilypon nam de Augusta dynastie bezit van het eiland. Een van de laatste eigenaars was de schrijver Norman Douglas (1868-1952), wiens reputatie als kinderlokker die van zijn schrijverij overschaduwde.
De villa die tegenwoordig een groot deel van het eiland in beslag neemt, werd in 1874 gebouwd door de rijke zakenman Luigi de Negri.