Het San Francesco del Deserto (“Sint Franciscus van de Woestijn”) Eiland in Venetië bevindt zich tussen Sant’Erasmo en Burano. Het is, met een lange onderbreking, al vanaf de 13e eeuw in handen van de Franciscaner Kloosterorde.
San Francesco del Deserto Eiland Venetië
Geschiedenis en beschrijving

Het San Francesco nel Deserto Eiland was al vroeg bewoond. Er zijn sporen gevonden van Romeinse nederzettingen uit de 1e tot de 5e eeuw.
De geschiedenis van de Franciscaners op het eiland begint in 1220, toen San Francesco zich er, op de terugweg uit het oosten, ophield. Volgens de legende begonnen de zwaluwen spontaan te zingen toen hij er aankwam.
In 1233 werd het eiland door Jacopo Michiel aan de Franciskaner Orde gedoneerd.
De huidige naam van het eiland stamt uit de eerste helft van de 15e eeuw, toen het klooster vanwege het ongezonde klimaat aan zijn lot overgelaten werd.
Later werd het door de Oostenrijkers gebruikt om er buskruit op te slaan.
In 1858 kwam het eiland opnieuw in handen van het Patriarchaat van Venetië, dat het weer aan de Franceskaners gaf.
Adres, openingstijden en toegangsprijs
Het eiland kan bereikt worden met vaporetto lijn 13. Openingstijden klooster: Van 09.00 tot 11.00 en van 15.00 tot 17.00 uur. Gesloten: Maandag. Toegangsprijs: Donatie.