Het eiland San Giorgio Maggiore ligt ten oosten van het veel grotere Giudecca in Venetië. Het staat vooral bekend om de gelijknamige Palladiaanse kerk, vanafwaar men een mooi uitzicht over de lagune heeft. Tegenwoordig is het het hoofdkwartier van de Cini Foundation. Enkele delen van het complex kunnen enkel via een reservering bezocht worden.
San Giorgio Maggiore Kerk Venetië
Adres
Adres : Isola San Giorgio Maggiore, 2 – Venetië.
Telefoon
+39 375 6323595.
Openingstijden
Van 09:00 tot 18:00.
Toegangsprijs
De kerk is gratis, de klokkentoren kost 6 Euro.
Verplicht reserveren
Voor de oude sacristie, de Kapel van de Afneming en de Kapel van het Conclaaf is een reservering verplicht. Om dit te doen schrijft U naar: visite@abbaziasangiorgio.it.
Rondleidingen
Op de kerk na wordt het eiland door de Cini Foundation gerund. Deze stichting biedt verschillende (combinaties van) rondleidingen aan.
Openbaar vervoer
Vaporetto (lijn 2) vanaf San Zaccaria, Ferrovia of Piazzale Roma.
Geschiedenis en beschrijving
De San Giorgio Maggiore Kerk is één van de grootste kerken van Venetië. Met de bouw van de kerk werd in 1566 een aanvang gemaakt. De architect Andrea Palladio stierf voordat de facade voltooid kon worden. De constructie hiervan werd echter wel volgens het project van de architect afgemaakt.
Bezienswaardigheden
Klokkentoren
Ondanks de vele kunstwerken is de grootste attractie van de kerk waarschijnlijk de 75 meter hoge klokkentoren. Wanneer men helemaal boven is heeft men een prachtig uitzicht over de lagune, en met name het San Marco-plein. Nadat de oorspronkelijke campanile uit de 15e eeuw in 1774 ingestort was, werd hij in 1791 opnieuw opgebouwd. Het is waarschijnlijk geen toeval dat de nieuwe toren op die van het Piazza San Marco lijkt.
Voor drie delen van de kerk is een reservering verplicht. Dit zijn de sacristie, de Kapel van de Afneming en de Kapel van het Conclaaf.
Sacristie
De door Andrea Palladio ontworpen oude sacristie stamt uit het einde van de 16e eeuw. De “presentatie van Jezus in de Tempel” is door Salviati geschilderd. De wandklok stamt uit de 17e eeuw.
Kapel van de Kruisafneming
Deze kapel staat ook bekend als Kapel van de Doden, aangezien hier de monniken begraven werden. De toegangsdeur tot de kapel was waarschijnlijk de deur van de 8e eeuwse kerk. “De Afneming van Jezus in het Graf” is in 1594 door Tintoretto, net voor zijn dood, geschilderd. De op het doek afgebeelde Jozef van Arimathea is een zelfportret van de schilder.
Kapel van de Conclaaf
De “Nachtkapel”, waar de monniken na middernacht kwamen bidden, werd na het Conclaaf dat er in 1800 plaatsvond, tot de huidige naam omgedoopt. Aangezien Rome op dat moment door de Fransen bezet was, kon de nieuwe paus niet in de Sixtijnse Kapel gekozen worden. De namen van de 36 kardinalen die Pius VII tot paus benoemden zijn nog op de koorbanken te lezen. “Sint-Joris die de Draak Doodt” (1516) is door Vittorie Carpaccio geschilderd. Antonio Vassillacchi schilderde de stamboom van de Benedictijnse Orde (1591).
Koor en altaar
Het monnikenkoor bevindt zich, zoals het Concilie van Trento voorgeschreven had, achter het altaar. Het hoofdaltaar zelf is door Girolamo Campagna vervaardigd.
Schilderijen
Tintoretto was verantwoordelijk voor het “Laatste Avondmaal” en de “Oogst van het Manna”. Sebastiano Ricci schilderde een “Madonna met Kind en Heiligen”.
Kloostergang
Een van de twee kloostergangen is door Palladio ontworpen, al heeft Baldassare Longhena het werk moeten voltooien.
Klooster
Het vroegere klooster is nu de zetel van de Cini Foundation. Deze stichting organiseert talloze evenementen. Onder de aangeboden rondleidingen zijn onder andere de door Palladio ontworpen kloostergang en eetkamer, Longhena’s Scalone (“Grote Trap”) en Bibliotheek, het Labyrint van Borges en het Cypressenbos.
San Giorgio Maggiore eiland
Het eiland, dat bij de sestiere San Marco hoort, is het best te zien vanaf de Riva degli Schiavoni. Het was oorspronelijk eigendom van een rijke patriciërsfamilie die Memmo heette. Het eiland werd toen ook nog Isola Mummia genoemd. Nadat men er in 790 een klein aan San Giorgio kerkje gebouwd had, kreeg het pas de huidige naam. Het Maggiore deel van de naam was om het te onderscheiden van een ander eiland, dat San Giorgio in Alga heette.
In 982 werd het bijbehorende klooster door de Benediktijner monnik Giovanni Morosini gebouwd. Het was de toenmalige doge Tribuno Memmo die het eiland aan de Benediktijners geschonken had.
De kerk werd hierna steeds groter gemaakt, tot Palladio de huidige versie liet bouwen.
Napoleon gebruikte het eiland voor militaire doeleinden. Zowel het Oostenrijks-Hongaarse rijk als de Italiaanse regering deden hetzelfde. Nadat er een pakhuis en een dok met twee kleine torens gebouwd waren, werd het eiland een belastingvrije zone.
In 1951 nam de Cini Foundation het eiland over, om er een cultureel centrum van te maken. De stichting liet een amfitheater en het Teatro Verde bouwen.