Wijk Stella, Napels

Nationaal Archeologisch Museum Napels
Nationaal Archeologisch Museum

Het quartiere Stella is één van de oudste wijken van Napels en omvat onder andere de rioni Sanità en Materdei. Samen met San Carlo all’Arena vormt de wijk de Municipalità 03. De beroemdste bezienswaardigheden in de wijk zijn het Nationaal Archeologisch Museum en het Capodimonte Museum. In Napels zelf wordt de wijk meestal als Sanità aangeduid.

Een korte geschiedenis van de wijk Stella in Napelsijk Stella Napels

De naam van de wijk is afkomstig van het Santuario della Stella, waar een icoon van de Madonna met een ster (stella) op haar hoofd te zien was.

Al in de derde eeuw voor Christus was er in wat nu de rione Materdei is een begraafplaats. Ook in de Grieks-Romeinse tijd werden hier mensen begraven, maar toen vooral in wat nu de rione Sanità is. Al in de Griekse tijd werden voor dit doel ruimtes in de tufsteen uitgegraven. Tussen de 2e en de 5e eeuw nam deze gewoonte toe, toen de Christenen catacombes als die van San Gennaro en San Gaudio creëerden.

Na de Romeinse tijd werden kwamen er geen nieuwe begraafplaatsen en raakte het gebied, dat buiten de toenmalige stadsmuren lag, in verval.

Pas in de 16e eeuw begon men er weer te bouwen, te beginnen met de niet meer bestaande Porta Costantinopoli en de Santa Maria della Stella Kerk. Waar nu het Piazza Cavour is werd vroeger regenwater opgevangen en ook in de 17e eeuw bleef de bevolking toenemen, Dit kwam deels doordat de streek als gezond gezien werd (wat ook de naam Sanità verklaart) en deels doordat men geloofde dat de aanwezigheid van de Christelijke catacomben tot wonderbaarlijke genezingen zou leiden.

De belangrijkste in die tijd opgetrokken gebouwen zijn het Palazzo Sanfelice, het Palazzo dello Spagnolo en de Santa Maria della Sanità Kerk.

Na de pestepidemie van 1656 werden met name de Fontanelle tufsteengrotten als openbaar kerkhof gebruikt. Later werden hier stoffelijke overschotten van begraafplaatsen bij de in de tijd van Murat verboden kerken bijgezet. Ook werden hier slachtoffers van latere epidemieën begraven.

Toen de Reggia di Capodimonte in de 19e eeuw de residentie van de nieuwe koning Gioacchino Murat werd, werd er ook een directe weg naar dit paleis aangelegd. Hiervoor moest men de beroemde Ponte della Sanità over de vallei bouwen. Deze Corso Napoleone werd later opgesplitst in de Via Santa Teresa degli Scalzi en de Corso Amedeo di Savoia. Aangezien er flink gegraven werd kwam deze nieuwe straat lager te liggen dan de al bestaande gebouwen. Voor de Santa Teresa Kerk werd dus een enorme trap aangelegd, terwijl het Palazzo Albertini een lager gelegen ingang kreeg.

De rione Sanità vormt het meest karakteristieke deel van de wijk. Aangezien de vroegere onderkoningen van Napels geen gebouwen buiten de stadsmuur lieten construeren, moest men hier steeds meer verdiepingen op de al bestaande gebouwen creëren.

De adelstand en de kerk mochten wel nieuwe gebouwen optrekken. Kloosters mochten zelfs aangrenzende terreinen onteigenen wanneer ze besloten hun complex uit te breiden.

Dit veranderde in 1718, toen de Oostenrijkse onderkoning Ulrich Philipp von Daun permissie gaf nieuwe woningen buiten de stadsmuren te bouwen. In die tijd was de verhouding tussen het Oostenrijkse keizerrijk en de paus bekoeld en von Daun onttrok in een moeite door de priviliges die de kloosterordes tot dan genoten hadden.

Wijk Stella, Napels

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *