Alles over de regio Lazio

Latium (Lazio, in het Italiaans) is een regio in Italië, bestaande uit vijf provincies, waarvan Roma, met ongeveer 4 miljoen inwoners, de grootste is. De overige 4 provincies (Viterbo, Rieti, Frosinone en Latina) tellen samen ongeveer anderhalf miljoen inwoners. Rome zelf is de hoofdstad van de regio.

Alles over Lazio

Provincies

Provincie Roma

Trevifontein Rome
De Trevifontein in Rome

De belangrijkste van de vijf provincies die samen de regio Lazio vormen is de provincie Roma. De hoofdstad, en de hoofdstad van het land zelf, is Rome. Andere belangrijke toeristische bestemmingen zijn Tivoli, Bracciano, Anzio, de kleine stadjes die gezamenlijk bekend staan als de Castelli Romani, en Subiaco. Er zijn twee luchthavens (Ciampino en Fiumicino) net buiten Rome, en de cruiseschepen komen aan in Civitavecchia.

Provincie Viterbo

Civita di Bagnoregio
Civita di Bagnoregio

Viterbo is de meest noordelijke provincie van de regio Lazio. Het is ook bekend onder de naam Tuscia. De hoofdstad is Viterbo zelf. Andere interessante steden zijn Bagnoregio, Tarquinia en Tuscania. In de zomer is het Lago di Bolsena in het noorden van de provincie een populaire bestemming voor toeristen.

Provincie Rieti

De provincie Rieti ligt ten noordoosten van Rome. Het is slechts dunbevolkt en is een van de meest aardbevingsgevoelige delen van Italië. De bekendste steden zijn de provinciehoofdstad Rieti en Amatrice, dat echter zwaar beschadigd werd door de aardbeving van 2016.

Provincie Latina

Giardino di Ninfa,, Cisterno di Latina
De Giardino di Ninfa in Cisterna di Latina

De provincie Latina is de meest zuidelijke provincie van de regio. Het grootste deel van de provincie strekt zich uit langs de kustlijn, waar enkele van de interessantste steden (Sperlonga, Terracina en Gaeta) te vinden zijn. De hoofdstad is Latina zelf, dat pas in de jaren 1920 werd gesticht, nadat de moerassen in het gebied waren drooggelegd.

Provincie Frosinone

De provincie Frosinone beslaat het zuidoostelijke deel van de regio. De grenzen van de provincie worden grotendeels bepaald door bergketens. Het bestaat uit vele kleine steden, waarvan de bekendste de hoofdstad Frosinone, Cassino en Alatri zijn.

Een korte geschiedenis van Lazio

Vroegste geschiedenis

Wat nu de regio Lazio is, was al bewoond in het Neder-Paleolithicum (meer dan 300.000 jaar geleden). De oudste archeologische vindplaats is Colle Marino, vlakbij Anagni.

In opeenvolgende tijdperken werden de belangrijkste culturen de Rinaldone-cultuur (tussen het 4e en 3e millennium v.Chr.), genoemd naar een nederzetting bij Montefiascone in wat nu de provincie Viterbo is, en de Asciano-cultuur (2e millennium v.Chr.), ook in het noordelijke deel van de regio.

Vanaf de 12e eeuw v.Chr. werd het gebied ten noorden van de rivier de Tiber Etruskisch grondgebied. De Sabijnen werden dominant in het gebied ten zuiden van de rivier. In de 9e eeuw v.Chr. waren de twee gebieden cultureel gezien totaal verschillend geworden.

De naam Lazio kwam halverwege de 6e eeuw voor Christus in gebruik. Een van de eerste vermeldingen van de naam in de Tomba degli Auguri in de Necropolis van Tarquinia.

Tussen de 10e en de 8e eeuw v.Chr. vestigde de stam der Latijnen zich in het gebied dat nu bekend staat als de Albanese heuvels. De nederzetting Alba Longa werd het centrum van een confederatie van dorpen. Andere stammen in die tijd waren de Volsen, Rutuli, Aequi, Hernici, Sabijnen, Aurunci en Falisci.

De Romeinen

In de tweede helft van de 8e eeuw voor Christus werd Rome gesticht. Vanaf dat moment is de geschiedenis van Latium eigenlijk de geschiedenis van de Eeuwige Stad. Rome werd al snel de belangrijkste stad in het gebied en in 493 v.Chr. slaagde het erin een alliantie te vormen met zijn buren om de Etrusken en de andere Italische volkeren die in de buurt woonden te kunnen weerstaan.

Na een lange periode van instabiliteit wist Rome in 338 voor Christus de Lega Latina, een alliantie van de naburige volkeren, te verslaan.

Vroege Middeleeuwen

Barbaarse invasies, de oorlog van keizer Giustinianus tussen 535 en 553 om heel Italië te heroveren, de invasie van de Longobarden in 568, eisten allemaal hun tol in Lazio.

Beginnend met paus Gregorius de Grote, kregen de pausen vanaf het begin van de 6e eeuw steeds meer politieke macht. In de 8e eeuw, door een overeenkomst met Karel de Grote, werd deze macht geconsolideerd en zelfs versterkt.

Hoewel aangevallen en geplunderd door de Saracenen (9e eeuw) en de Hongaren (10e eeuw), bleef de kerk floreren. Nadat de paus in 1309 naar Avignon was verhuisd, wonnen de belangrijkste adellijke families in Lazio aan invloed, maar deze haatten elkaar allemaal en vormden dus nooit een gemeenschappelijk doel tegen de kerk. Bovendien werden verschillende leden van deze families zelf paus. Als gevolg hiervan maakte Lazio vanaf de 15e eeuw deel uit van de Pauselijke Staat.

Na de Middeleeuwen

Latium werd later verdeeld in het Districtus Urbis, met Rome en de directe omgeving, en de provincies Patrimonio di San Pietro (ten noorden van Rome), Sabina (ten oosten) en Campagna e Marittima (ten zuiden).

De pausen waren op hun machtigst tussen de 15e en 18e eeuw. Delen van Latium stonden onder directe controle van de kerk. Andere gebieden werden als leengoederen aan de families van de verschillende pausen gegeven, zoals de Borghese, de Pamphilj, de Chigi enz.

Hierdoor werd Rome zelf erg welvarend, terwijl de gewone mensen buiten de hoofdstad in armoede leefden. Mensen begonnen het platteland te ontvluchten en de aldus verlaten delen van de regio werden moerassig en vatbaar voor malaria en andere ziekten. Verschillende van deze gebieden werden overgenomen door struikrovers.

De pauselijke macht eindigde in 1798, toen de troepen van Napoleon Rome binnenvielen. Ze deporteerden paus Pius IV naar Frankrijk en annexeerden de Pauselijke Staat.

Na de eenwording van Italië

Op 20 september 1870 werd Rome de hoofdstad van de Italiaanse republiek.

In 1927 werd de regio verdeeld in de vier provincies Rome, Viterbo, Rieti en Frosinone. Zeven jaar later werd er een vijfde aan toegevoegd, Latina, hoewel het toen nog Littoria heette.

Lazio, en vooral het zuidelijke deel, werd zwaar beschadigd tijdens gevechten in de Tweede Wereldoorlog.

Wetenswaardigheden

De naam Lazio is afgeleid van het Latijnse woord Latium. Hoewel er in die tijd veel stammen waren, waren de belangrijkste bewoners van het gebied de Latini. Toen de Latini aangrenzende gebieden begonnen over te nemen, werden deze Latium Adiectum of Latium Novum genoemd.

Tegenwoordig is er heel weinig industrie in Lazio, en wat er is, is vooral geconcentreerd in het gebied ten zuiden van de hoofdstad. Toerisme is waarschijnlijk de belangrijkste bron van inkomsten van de regio.

Lazio grenst vanuit het noordwesten aan Toscane, Umbrië, de Marken, Abruzzen, Molise en Campanië. De Tyrreense Zee vormt de westelijke grens.

Lazio, Italië