Spaccanapoli is de onofficiële naam van de straat die het historische centrum van Napels doorsnijdt. Deze lange, smalle straat loopt waar de zuidelijkste van de drie decumani (de “Decumanus Inferiore“) zich in het oude Neapolis bevond. Spaccanapoli is niet de echte naam van de straat. In werkelijkheid bestaat hij uit drie straten die achter elkaar liggen, de Via Benedetto Croce, de Via San Biagio dei Librai en de Via Vicaria Vecchia.
Spaccanapoli Napels
Geschiedenis en beschrijving
Spaccanapoli betekent “Gespleten Napels” en het is dus geen wonder dat dit niet de echte naam van de straat is. Wie wil weten waar deze bijnaam vandaan komt, moet naar het Castel Sant’Elmo gaan en dan naar beneden kijken. Het uitzicht zal voor zich spreken.
Het eerste deel van de straat, dat begint bij het Piazza Gesù Nuovo, heet eigenlijk Via Benedetto Croce.
Halverwege verandert de naam in Via San Biagio dei Librai en na de kruising met de Via Duomo wordt het de Via Vicaria Vecchia.
Dit laatste deel hoort niet meer bij het oorspronkelijke historische centrum.
Tijdens de Renaissance werden veel oorspronkelijk gotische gebouwen in de straat gerenoveerd of zelfs volledig gereconstrueerd.
In de 19e eeuw probeerde men veel van de gebouwen in hun oorspronkelijke stijl te herstellen.
De straat Spaccanapoli is ongeveer twee kilometer lang.
Bezienswaardigheden langs de Spaccanapoli
De route begint vlak bij de Spaccanapoli, met de Sant’Anna dei Lombardi kerk op het Piazza Oliveto. Hoogtepunten in deze kerk zijn het graf van de architect Domenico Fontana en Guido Mazzoni’s beeldengroep “Pietà”.
Vanaf hier leidt de Calata Trinità Maggiore naar het begin van de Via Benedetto Croce en het Piazza Gesù Nuovo. Hier zijn de Gesù Nuovo kerk links, het Santa Chiara complex rechts en de Guglia dell’Immacolata in het centrum de hoogtepunten.
Het “Poppenziekenhuis” (Ospedale delle Bambole) is een winkel vol mannequins en stoffige poppen.
De 14e eeuwse Sant’Angelo a Nilo kerk is vooral interessant vanwege de tombe van kardinaal Brancaccio, die door Donatello met hulp van enige andere beeldhouwers gemaakt is.
Op het Piazzetta del Nilo staat een beeld dat de riviergod de Nijl voorstelt. De god wordt gezelschap gehouden door Diego Maradona, die nog steeds immens populair is in Napels.
In de kerk San Domenico Maggiore zijn, naast niet minder dan 45 doodskisten van leden van de familie Aragón, 14e-eeuwse fresco’s van Pietro Cavallini te bewonderen.
De Cappella Sansevero wordt gesierd door een aantal beelden, waarvan de beroemdste de realistische Cristo Velato (“Gesluierde Christus”) van Giuseppe Sanmartino is. Beneden kan men twee anatomische modellen van menselijke lichamen bekijken, inclusief aderen en slagaders.
Palazzo di Monte di Pietà: Laat 16e eeuws gebouw waarin de Monte di Pietà Bank was gehuisvest.
Santa Chiara: Kloostercomplex met een kerk, een klokkentoren en een archeologisch museum.
Palazzo Carafa della Spina: Gebouwd in de 16e eeuw en waarschijnlijk ontworpen door Domenico Fontana (Via Benedetto Croce, 45).
Meer bezienswaardigheden in Spaccanapoli
Santa Marta kerk: 14e eeuwse kerk die bijna nooit open is.
San Biagio Maggiore: Kleine kerk op de hoek van de Via San Biagio dei Librai en de Via San Gregorio Armeno. Doet vandaag de dag niet meer dienst als kerk.
Santi Filippo e Giacomo: Oorspronkelijk een kerk uit de 16e eeuw, gerenoveerd in 1758.
San Francesco delle Monache: Voormalige kerk uit de 14e eeuw, waarin tegenwoordig het cultureel centrum Domus Ars is gevestigd.
Palazzo Venezia: Oorspronkelijk gebouwd tegen het einde van de 14e eeuw, vanaf 1412 bijna 4 eeuwen lang ambassade van de Venetiaanse Republiek.
Palazzo Pinelli: Gebouwd tegen het midden van de 16e eeuw, in de 17e eeuw na een aardbeving volledig gerestaureerd in barokstijl.
Palazzo del Panormita: Renaissancegebouw uit de 15e eeuw.
Palazzo Filomarino della Rocca: Gebouwd in de 16e eeuw, residentie van verschillende adellijke families. De filosoof Benedetto Croce woonde hier tot zijn dood in 1952. (Via Benedetto Croce, 12)
Palazzo di Sangro: 16e eeuws gebouw met een prachtige gevel.
Palazzo di Sangro di Casacalenda: Palazzo gebouwd in de 18e eeuw aan het Piazza Domenico Maggiore.
Palazzo Marigliano: Dit gebouw uit 1512 wordt ook wel Palazzo di Capua genoemd.