De Porta Pinciana maakt deel uit van de Aureliaanse Muren in Rome. Het is bij deze poort aan de rand van het Villa Borghese Park dat de Via Vittorio Veneto begint.
Porta Pinciana Rome
Geschiedenis en beschrijving
De Porta Pinciana is in het jaar 403 na Chr. gebouwd. De poort nam zo’n beetje de plaats in van een oude zogeheten posterula. Dit was een geheime poort waardoor men kon vluchten wanneer de stad belegerd werd.
De antieke poort kwam vanaf dat moment tussen twee half-ronde torens te staan, al bleef de oorspronkelijke centrale boog wel behouden.
De naam van de poort is afgeleid van het geslacht Pincia, dat de gelijknamige heuvel in hun bezit had. De oorspronkelijke naam was Porta Salaria Vetus, aangezien de oude Via Salaria hier doorheen liep. Deze “zoutweg” begon bij de Porta Fontinalis op de uitlopers van het Kapitool en liep via de Quirinaalheuvel naar de Porta Pinciana.
Een stukje na de Porta Pinciana begon de Via Salaria Nova, die bij de Porta Salaria de stad uitliep en zijn weg naar de Adriatische kust vervolgde.
Een andere naam voor de poort was Porta Turana, aangezien hij vrij vaak dichtgemetseld werd. Om het nog ingewikkelder te maken werd Porta Pinciana ook vaak verbasterd tot Porta Porciana of Porta Portiniana.
De laatste naam waaronder de poort bekend stond was Porta Belisaria. Belisario was een groot strijder tegen de Goten en degene die de Aureliaanse Muren in de 6e eeuw liet restaureren. Toen hij oud geworden was zou hij echter genoodzaakt zijn geweest bij de poort om aalmoezen te bedelen. In werkelijkheid stierf Belisario overigens een rijke man.
In 1808 werd de poort dichtgemetseld, wat in het begin van de 20e eeuw weer ongedaan gemaakt werd.
Het monument voor de oorlogsslachtoffers uit de rione Ludovisi bevindt zich bij de Porta Pinciana.