Torre del Greco is een middelgrote kuststad ten zuiden van Napels. Het ligt aan de voet van de Vesuvius en is vooral bekend vanwege de mooie kustlijn en het rode koraal dat er gevonden wordt. Een deel van deze kustlijn heeft de bijnaam “Gouden Mijl” gekregen.
Alles over Torre del Greco
Toeristeninformatie

Regio: Campanië. Provincie: Napoli. Het VVV van Torre del Greco (Ufficio Informazioni Turistiche Pro Loco) bevindt zich op de Corso Avezzana, 26 – 80059 Torre del Greco (Tel./Fax +39 0818814676 of Tel. +39 081 3580050).
Hoe Torre del Greco bereiken
Met de auto
Met de auto: Torre del Greco ligt op slechts 12 kilometer van Napels en is makkelijk te bereiken via zowel de A3/E45 als de SS18.
Met de trein
Wie met de trein reist heeft verschillende opties. De nationale FS heeft twee haltes in de stad (Torre del Greco en S. Maria La Bruna), terwijl de Circumvesuviana trein er maar liefst zeven heeft.
Met de bus
Ook met de bus heeft men verschillende opties. De Circumvesuviana Napoli-Scafati lijn vertrekt vanaf de Corso Garibaldi. Voor toeristen is lijn 255 van de ANM interessanter, aangezien deze de hele M
“Miglio d’Oro” afrijdt. De route begint bij het Piazza Carlo III en de bus gaat via Piazza Garibaldi tot het eindpunt bij het Castello Baronale.
Bezienswaardigheden Torre del Greco
Torre del Greco ligt op een uiterst pittoreske plek, met aan een kant een schitterende kustlijn en aan de andere zijde de Vesuvius. De mooiste attracties van het stadje zijn dan ook een aantal van de villa’s langs de zogeheten miglia d’oro (“gouden mijl”). Buiten deze zijn er een paar mooie kerken en enkele musea gewijd aan het rode koraal dat er gevonden wordt.
Kerken
De San Michele Arcangelo al Colle Kerk (Via di Sotto ai Camaldoli, 62) bestond al in de 14e eeuw. Na begin 19e eeuw geseculariseerd te zijn, zijn kerk en klooster sinds 1954 weer in handen van een religieus broederschap. Zwaar verwoest in de tweede wereldoorlog, is ze nu prachtig gerestaureerd.
De Santa Croce Basiliek (Piazza Santa Croce 1, tel. 081 8812250) is de belangrijkste kerk in Torre del Greco. Ze geeft onderdak aan een beeldje van de beschermheilige van de stad. Aan dit beeldje worden wonderbaarlijke gebeurtenissen toegeschreven en het staat centraal in een jaarlijkse optocht.
De Santa Maria di Portosalvo Kerk (“Heilige Maria van de Veilige Haven”) bevindt zich aan het Largo di Portosalvo. Het heiligdom in 1801 opgetrokken door een zakenman die een wel een kerk tegenover zijn eigen woning wilde.
San Pietro a Calastro Kerk: In de 11e eeuw gebouwd klein kerkje. Het verhaal dat deze kerk gebouwd zou zijn op de plek waar Sint Pieter aan land kwam berust niet op waarheid.
Sant’Antonio dei Frati Francescani Kerk: In het begin van de 20e eeuw gebouwd, was deze kerk oorspronkelijk een aan SanGennaro gewijd kapelletje.
Santa Maria del Carmine Kerk: 16e eeuwse kerk, ettelijke malen gedeeltelijk verwoest na vulkaanuitbarstingen (Piazza Luigi Palomba, 18).
Santa Maria del Principio Kerk: Eén van de oudste kerken in Torre del Greco.
Santa Maria delle Grazie Kerk: Dichtbij de Porta di Capo Torre toegangspoort tot de stad, in de vroege 17e eeuw gebouwd.
Santa Teresa dei Padri Carmelitani Kerk: Nadat de stad bij de vulkaanuitbarsting van 1631 gespaard werd, werd deze kerk buiten de stadspoorten opgetrokken. Oorspronkelijk was ze aan San Gennaro gewijd.
Santuario della Madonna del Buon Consiglio: De bouw van deze kerk in het toen nog arme stadsdeel Leopardi werd in 1906 voltooid.
Cappella della Sacra Famiglia: De “Kapel van de Heilige Familie” is in 1766 voltooid.
De mooiste villa’s
De Villa Prota (Via Nazionale 917) is een van de Vesuviaanse Villa‘s. Helaas kan ze enkel van buitenaf bezichtigd worden.
De Villa delle Ginestre hoort tot de bekendste historische gebouwen van de stad. De kamer waar de Italiaanse dichter en filosoof Giacomo Leopardi ooit logeerde is intact gehouden.
Dichtbij de Villa Sora zijn enige Romeinse ruïnes gevonden.
Andere villa’s zijn de Villa Nicola en de Villa Cardinale.
Museums
Het Museo del Corallo (“Koraalmuseum”) bevindt zich naast de Chiesa del Carmine in de school voor koraalbewerking.
Historische Gebouwen
Het Palazzo Vallelonga (Corso Vittorio Emanuele 92) is een 17e eeuws gebouw langs de zogeheten miglio d’oro. Het paleis, dat vaak door aardbevingen beschadigd is, is tegenwoordig de zetel van de Banca di Credito Popolare.
Het Palazzo Municipale van Torre del Greco is het gemeentehuis van de stad. Het is echter gebouwd als woning van koning Alfonso van Aragona, die er zijn geliefde Lucrezia d’Alagno ontving. Vanaf 1699 werd het omgedoopt tot Palazzo dei Baroni Langella. Het paleis kijkt vanaf een rots over het havenkwartier uit.
Torens Torre del Greco
De Toren van Bassano is één van de vele torens die ter verdediging van de kustlijn opgetrokken zijn. Ze is tussen 1559 en 1567 gebouwd. De opdrachtgever was de onderkoning van Napels, De Ribera.
Geschiedenis
Van de eerste bewoners van de streek rond Torre del Greco is weinig bekend. De reden hiervoor is dat de stad in de loop van de geschiedenis vaak door vulkaanuitbarstingen van de Monte Somma en de Vesuvius getroffen is.
In 89 voor Chr. werd het nabijgelegen Herculaneum een municipio van Rome. De streek werd, vanwege de mooie ligging, het klimaat en de Griekse cultuur, een populaire vakantiebestemming voor de rijkere Romeinen. Dit leidde tot de constructie van villa’s en thermen. Torre del Greco was een van de vele dorpjes die in die tijd rondom deze constructies ontstonden.
In 79 na Christus kwam hier eeen einde aan. De beroemde uitbarsting van de Vesuvius dwong de inwoners uit de buurt te vluchten.
In de hieropvolgende eeuwen vonden regelmatig nieuwe vulkaanuitbarstingen plaats.
De invallen van de Barbaren, die in de 5e eeuw begonnen, zorgden er ook voor dat de streek zich niet verder kon ontwikkelen.
Een vissersdorpje dat wel floreerde was Sola. De Byzantijnse generaal Belisarius liet zelfs een aantal inwoners naar Napels brengen om deze sta dopnieuw te bevolken nadat hij de oorspronkelijke bewoners afgeslacht had.
Gedurende de middeleeuwen groeiden Sola en het nabijgelegen Calastro naar elkaar toe en vormden Casale di Torre Ottava.
In 1324 werd de naam van deze nederzetting in Torre del Greco veranderd.
De naam Torre del Greco is afkomstig van een door Frederik II gebouwde uitkijktoren en van de vele wijngaarden die zich er bevinden en waar een druivensoort gekweekt wordt die Greco heet. Deze zou op zijn beurt genoemd zijn naar een Griekse kluizenaar die deze druif er geteeld had.
Hierna volgde Torre del Greco min of meer de geschiedenis van de rest van de streek. De Byzantijnse machthebbers werden opgevolgd door het Hertogdom Napels. In 1139 veroverden de Normandiërs vrijwel heel zuid-Italië. Zij werden achtereenvolgens door de Zwaben (tot 1266) en het Huis van Anjou (tot 1442) opgevolgd.
Al vanaf de 15e eeuw staat Torre del Greco bekend vanwege de koraalvisserij en langzaam werd de stad ook de plek waar het “rode goud” verwerkt werd. Nog steeds zijn er in het centrum verschillende ateliers waar het materiaal bewerkt wordt.
In 1699 slaagden een aantal prominente lokale inwoners erin de stad vrij te kopen. Een lokale “baron” kreeg het beheer over Torre del Greco. De eerste was Giovanni Langella, die meteen aangaf van wat voor beloning dan ook af te zien. Het beheer bleef in handen van deze familie, tot het leengoedsysteem in 1806 afgeschaft werd.
In 1794 werd een groot deel van de stad tijdens een uitbarsing van de Vesucius verwoest.
Men heeft het historische centrum vaak opnieuw op moeten bouwen vanwege de vele uitbarstingen van de Vesuvius. Dit oudere gedeelte van de stad bevindt zich aan de kust, terwijl de nieuwere wijken op de uitlopers van de vulkaan gebouwd zijn.