Het Glasmuseum (Museo del Vetro) op het eiland Murano in Venetië beschikt over de grootste collectie glazen objecten van de stad. De verzameling omvat historische objecten uit een periode tussen de 14e en de 21e eeuw, maar er is ook een archeologische afdeling.
Glasmuseum Venetië
Adres, openingstijden en toegangsprijs

Adres: Fondamenta Marco Giustinian, 8, 30141 – Isola di Murano, Venezia (tel. 848082000 of +39 041 42730892). Officiële site: museovetro.visitmuve.it. Openingstijden: Van 1 November t/m 31 Maart van 10.00 tot 17.00 uur; van 1 April t/m 31 Oktober van 10.00 tot 18.00 uur. Gesloten: 25 December, 1 Januari, 1 Mei. Openbaar vervoer: Lijn 4.1, 4.2 (halte Museo Murano). Toegangsprijs: Combi-ticket Museo del Vetro + Museo del Merletto 12 Euro; kinderen 6-14 jaar oud, studenten 15-29 jaar oud: 8 Euro; kinderen 0-5, residenten in Venetië: Gratis. Gehandicapten: Toegankelijk (10 Euro; korting 7,50 Euro).
Beschrijving en geschiedenis
De tentoongestelde werken zijn chronologisch geordend. Men begint met de Romeinse vondsten, die uit de 1e tot de 4e eeuw stammen. Hierna volgt een reis door de zeven eeuwen durende geschiedenis van de Venetiaanse glasblazerij, met een inzicht in de door de eeuwen heen gebruikte technieken en werktuigen.
Het Glasmuseum van Murano is in 1861 gesticht. Het gebouw zelf heet Palazzo Giustinian en bestond al in de 17e eeuw.
Hoewel glas meer dan vierduizend jaar geleden werd uitgevonden, dateert de glasblaastechniek, die oorspronkelijk uit Palestina komt, uit de eerste eeuw voor Christus. Daarna werd het verder geperfectioneerd in de Romeinse tijd, vooral in Syrië, Palestina en rond de Middellandse Zee.
De oudste in Murano gemaakte voorwerpen die in het museum worden tentoongesteld dateren uit de 10e en 11e eeuw en werden gevonden onder de Santi Maria en Donato Basiliek.
Murano werd pas een toonaangevende glasproducent in de 15e eeuw, toen Angelo Barovier (1405-1460) doorzichtig glas uitvond. In de eeuwen daarna werden steeds meer nieuwe technieken, zoals ijsglas, op het eiland uitgevonden.
Met de uitvinding van deze technieken ontwikkelde het kunstenaarschap van de makers zich en begonnen de glasblazers van Murano zich te specialiseren in decoratief glas.
Tegen het einde van de 17e eeuw kwam Murano in een moeilijke periode terecht. In deze periode van financiële crisis emigreerden veel glasblazers. Tegelijkertijd werd Bohemen een belangrijke glasproducent, wat voor meer concurrentie zorgde.
Giuseppe Briati (1686-1772) veranderde de negatieve trend door de Boheemse technieken van glasblazen over te nemen, de kroonluchters met overdadig versierde, meervoudige armen uit te vinden en in Venetië zelf een fabriek te openen.
De 19e eeuw zag een comeback van verschillende technieken die in de vergetelheid of in onbruik waren geraakt. De beroemdste fabrieken waren die van de gebroeders Toso en de gebroeders Salviati, de laatsten exporteerden hun werk voornamelijk naar Groot-Brittannië.
De grootste innovatie van de 20e eeuw was dat de beroemdste fabrieken speciale ontwerpers aanstelden.