Je zou kunnen zeggen dat er eigenlijk twee verschillende steden zijn die Pompeï heten. Van de beroemdste van de twee zijn enkel nog ruïnes te zien, doordat deze zo’n tweeduizend jaar geleden onder een enorme laag as en lava bedolven is. Deze antieke stad bevindt zich op het grondgebied van de huidige stad, die dezelfde naam heeft maar niet of nauwelijks door toeristen bezocht zou worden ware het niet dat de ruïnes er zich bevinden.
Alles over Pompeï
Nuttige informatie
Gemeentehuis: P.zza Bartolo Longo, 36 – 80045, Pompeï (NA). Tel. +39 0818576111. Netnummer: 081. Postcode: 80045. De stad heeft de volgende voorsteden: Mariconda, Messigno, Ponte Nuovo, Treponti, Fontanelle, Parrelle, Ponte Izzo, Ponte Persica, Fossavalle en Chiesa della Giuliana.
Met de auto/openbaar vervoer
Met de auto: De snelweg A3 tussen Napels en Salerno loopt door Pompeï. Vanuit de hoofdstad neemt u de snelweg A1 naar het zuiden, daarna volgt u de ringweg van Napels tot aan de afslag naar de A3. Een langzamere weg is de SS18 (Tirreno Inferiore), die Napels verbindt met het zuidelijke puntje van de Italiaanse laars.
Met de trein: Er rijden regelmatig regionale treinen van Napels naar Pompeï, maar als u alleen geïnteresseerd bent in de opgravingen, kunt u beter de Circumvesuviana trein nemen. Vanuit Rome is de gemakkelijkste manier om Pompeï te bereiken de trein naar Napels te nemen en vervolgens de zogenaamde Circumvesuviano trein naar Pompeï zelf. De reis duurt tussen de anderhalf en 3 en een half uur, afhankelijk van het soort trein dat je neemt en het kost je tussen de 12 en bijna 50 euro.
De dienstregeling is te vinden op de website van Trenitalia, die nogal gebruiksonvriendelijk is en je niet meteen alle mogelijke opties geeft, dus klik na het eerste zoekresultaat op “tutte le soluzioni“.
Een korte geschiedenis van Pompeï
De geschiedenis van Pompeï staat vrijwel geheel in het teken van de vulkaanuitbarsting van de Vesuvius, die de stad in het jaar 79 onder een dikke laag lava bedolf. Hierna was de streek slechts spaarzaam bewoond, totdat in de 19e eeuw de huidige stad werd gesticht.
Vroegste geschiedenis
Pompeï werd gesticht door de Oscanen en in de eerste jaren van haar bestaan achtereenvolgens veroverd door de Etrusken (een opgegraven necropolis uit de 6e eeuw vertoont daar nog sporen van), door de Griekse kolonie Cumae, en door de Samnieten.
Na de Samnitische oorlogen (5e eeuw v. Chr.) werd Pompeï gedwongen de status van socium van Rome aan te nemen. De stad behield wel haar bestuurlijke onafhankelijkheid.
In 89 v. Chr., na de inlijving van generaal Lucius Cornelius Sulla in de Romeinse Republiek, werd de infrastructuur van Pompeï sterk verbeterd.
Pompeii werd uiteindelijk een kolonie van het Romeinse Rijk in 80 voor Christus, onder de naam Colonia Cornelia Veneria Pompeianorum.
In de oudheid lag Pompeï dichter bij de kust dan tegenwoordig. De stad werd beschouwd als een belangrijke haven van waaruit goederen die over zee aankwamen verder werden vervoerd langs de Via Appia naar Rome of Zuid-Italië.
De grond rond Pompeï was zeer vruchtbaar en landbouw en olie- en wijnproductie waren zeer belangrijk.
24 Augustus, 79 na Chr.
Pompeï werd begraven en als het ware bevroren in de tijd op 24 augustus 79. De scavi leggen de kleinste details van het dagelijks leven bloot, via inscripties en graffiti op deuren en muren, en zelfs wijnkruiken.
Veel Romeinen hadden hun vakantievilla’s in Pompeï, dat ten tijde van de uitbarsting waarschijnlijk ongeveer 20.000 inwoners telde. De vulkaanuitbarsting zou aan ongeveer tweeduizend mensen het leven hebben gekost.
Het was niet de eerste keer dat de stad werd getroffen door de vernietigende krachten van de natuur.
De inwoners van Pompeï waren gewend aan kleine aardbevingen, maar op 5 februari 62 veroorzaakte een aardbeving aanzienlijke schade aan de baai en vooral aan Pompeii. Er braken branden uit en veel gebouwen werden beschadigd tijdens de daaropvolgende paniek en chaos.
Voor die dag waren twee offers gepland, één voor de verjaardag van Augustus’ benoeming tot “Vader des Vaderlands”, en één, nogal ironisch, om de beschermgeesten van de stad te eren.
Hoewel in de tussenliggende jaren herstelwerkzaamheden hadden plaatsgevonden, was nog niet alle schade hersteld toen in het jaar 79 de beroemde uitbarsting plaatsvond en de hele stad werd verwoest.
Na de vulkaanuitbarsting
Het duurde 15 eeuwen voordat bij toeval enkele ruïnes werden ontdekt. Daarna duurde het nog twee eeuwen voordat men met georganiseerde opgravingen begon (1748).
Het gebied, dat ook in de late oudheid en de vroege middeleeuwen bewoond was, raakte vrijwel geheel ontvolkt toen het gebied rond de rivier de Sarno veranderde in een ongezonde, moerassige grond.
Tegen het einde van de 19e eeuw ontstond een nieuwe nederzetting rond het in 1873 door Bartolo Longo gestichte heiligdom, waar een beeltenis van de Vergine del Rosario wordt bewaard en dat een van de beroemdste bedevaartsoorden van Italië is geworden.
Hoewel het gebied zeer vruchtbaar is, dankzij de vulkanische bodem, heeft de landbouw steeds meer plaats moeten maken voor de industrie. Dankzij het Santuario della Vergine del Rosario en natuurlijk de opgravingen van de antieke stad is de regio grotendeels afhankelijk van het toerisme als bron van inkomsten.
Bezienswaardigheden Pompeï
Voordat het oude Pompeï verwoest werd, was het een bloeiende havenstad. Omdat de gestolde lava ervoor zorgde dat de ruïnes goed bewaard bleven, laten de (nog lang niet voltooide) opgravingen precies zien hoe een oude Romeinse stad eruit moet hebben gezien. De tweede grote bezienswaardigheid is het Santuario della Beata Vergine del Rosario.
Je zou kunnen beweren dat de grootste toeristische attractie van de stad niet in Pompeï zelf ligt, maar in Napels. In het Nationaal Archeologisch Museum zijn de meeste kunstwerken, fresco’s, beelden en andere voorwerpen te zien die bij de opgravingen zijn gevonden.